જીવનપાથેય

જીવનપાથેય 

રાત્રે વહેલા જે સુવે , વહેલા ઊઠે તે વીર ,

પ્રભુ ભજન પછી ભોજન ,કહેવાય એ નરવીર . 

આહાર એજ ઔષધ છે ,ત્યાં દવાનું શું કામ,

આહાર વિહાર  અજ્ઞાનથી,દવાખાના થયા છે જામ.

ઊધો સુવે તે અભાગ્યો ,છતો સુવે તે રોગી,

ડાબે તો સૌ કોઈ સુવે,જમણે સુવે તે યોગી .

ઘર ઘરમાં રોગના ખાટલા,ને દવાખાનામાં બાટલા,

ફ્રીજના ઠંડા પાણી પીને ,ભૂલી ગયા છે માટલાં .

પૂર્વે ઓશીકે વિદ્યા મળે ,દક્ષિણે ધન કમાય ,

પશ્ચિમે ચિંતા ઉપજે ,ને ઉતારે હાનિ થાય .

રસોઈ રાધે જો પિત્તળ માં ,ને પાણી ઉકાળે તાંબું ,

જો ભોજના કરે કસામાં ,તો જીવન માણે લાબુ .

ચણો કહે હું ખરબચડો ,મારો પીળો રંગ જણાય ,

જો રોજ પલાળી મને ખાય તો ઘોડા જેવો થવાય .

માગ કહે હું લીલો દાણો ,ને મારે માથે ચાદું ,

બે ચાર મહિના મને ખાય ,તો માણસ ઉઠાડું માદું .

ગાયનું ઘી છે પીળું સોનું ,ને મલયનું ઘી ચાંદી ,

હવે વનસ્પતિ ઘી ખાય ને ,થાય સારી દુનિયા માંદી .

ઘઉં ખાવાથી શરીર ફુલે ને ,જવ ખાવાથી જુલે,

મગ ને ચોખા ના ભૂલે ,તો બુદ્ધીના બારણાં ખૂલે .